بافق زیر ساخت های لازم جهت سرمایه گذاری و توسعه صنعتی ندارد

اگر بگوییم اولین مخترع خدای متعال و اختراعات او مجموعه نظام آفرینش و هر آنچه در آن است، می باشد، سخنی عین حقیقت گفته ایم. در دعای اول صحیفه سجادیه از امام زین العابدین علیه السلام می خوانیم:«ابْتَدَعَ بِقُدْرَتِهِ الْخَلْقَ ابْتِدَاعاً، وَ اخْتَرَعَهُمْ عَلَى مَشِيَّتِهِ اخْتِرَاعاً: خدای متعال با قدرت خود جهان را ابداع کرد (بی تمثال و بی سابقه ی فکر) و بر طبق خواست خود اختراع نمود»
حتی می توان گفت تعداد کثیری از ابداعات و اختراعات بشری نیز به نوعی الهام گرفته از اختراعات خدای متعال که در عالم طبیعت و نظام آفرینش جاری است، می باشد.
در ادامه گفتگوی هفته نامه افق کویر با یکی از مخترعین بافقی را می خوانید.
افق کویر:خودتان را معرفی کنید؟
بنده بهزاد دهستانی بافقی هستم و ۲۹ سال سن دارم.
افق کویر: در چه زمینه ای فعالیت دارید؟
رشته دانشگاهی بنده عمران است و در زمینه طراحی پانل های بتنی با قابلیت گذر دهی نور فعالیت دارم و از سن ۱۹ سالگی تحقیقات خود را آغاز کردم.
افق کویر: تاکنون چه اختراعاتی داشته و چه مقامهایی کسب کرده اید؟
بنده تاکنون سه اختراع به ثبت رسانده ام و نامهای آن عبارتند از:
• پانل های بتنی با قابلیت انتقال نور به شماره ثبت: ۹۳۱۰۵
• موزاییک یا قابلیت انعکاس نور به شماره ثبت: ۹۳۰۸۶
• سیستم انتقال نور با با بهره گیری از فناوری بتن شفاف به شماره ثبت: ۹۵۳۳۱
عضویت در باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد، مجری طرح پژوهشی با عنوان طراحی بتن انتقال دهنده نور در شرکت سنگ آهن مرکزی ایران، مقاله ای با نام تولید بتن شفاف با قابلیت انتقال نور و تصویر در دومین کنفرانس بین المللی مصالح، مدیر عامل و عضو هیئت مدیره شرکت تولیدی ساروج سازه و سرگروه تیم تحقیقاتی بتن دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافق.
افق کویر: چه مشکلاتی بر سر راه نخبگان و مخترعان در کشور وجود دارد؟
متأسفانه مراکز پژوهشی در کشور بودجه محدودی دارند و به ازای هر طرح پژوهشی که مورد تأیید آنها قرار بگیرد مبلغی در حدود ۲ تا ۵ میلیون تومان اختصاص می دهند با این مبلغ ناچیز عمدتاً نمی توان تحقیقاتی با سطح نوآوری، خلاقیت و قابلیت کاربرد صنعتی بالا به سرانجام رسانید که این یکی از مشکلات پیش روی پژوهشگران می باشد؛ البته مراکز پژوهشی بسیار کمی نیز در کشور وجود دارند که هیچ گونه محدودیت مالی برای پذیرش طرح ندارند؛ معمولاً هم این مراکز دولتی هستند و دولت آنها را ملزم به اختصاص بودجه پژوهشی کرده است.
یکی از این مراکز، مرکز پژوهشی شرکت سنگ آهن مرکزی ایران است که یکی از بزرگترین مراکز پژوهشی در سطح کشور می باشد و معمولاً قیمت طرح های پیشنهادی حدود ۵۰ میلیون تومان تا ۵/۱ میلیارد تومان می باشد؛ متأسفانه در سالهای اخیر به علت مدیریت نادرست در خصوصی سازی این شرکت دیگر چیزی به عنوان مرکز پژوهشی وجود ندارد و این مسئله ضربه بزرگی بر حوزه تحقیق و پژوهش کشور وارد کرده است.

باج خواهی از پژوهشگران

برخی مراکز پژوهشی عمدتاً دارای مدیرانی غیر متخصص می باشد؛ البته نباید از وجود رانت نیز در این مراکز غافل شد و اکثر طرح هایی که مورد پذیرش قرار می گیرند با استفاده از رانت صورت می گیرد و از سطح نوآوری و قابلیت کاربرد صنعتی پایینی برخوردار هستند؛ متأسفانه به علت مشکلات ذکر شده دلالان هم در این گونه مراکز حضور یافته و با باج خواهی از پژوهشگران کم سابقه و دارای نفوذ کم در ازای اخذ پذیرش طرح، درخواست حق الزحمه ۳۰تا ۵۰ درصدی مبلغ پیشنهادی طرح را مطالبه می کنند. موارد زیادی هم وجود دارد که دلالان حتی از دستاوردهای طرح هم سهم خواهی می کنند.
پژوهشگرانی که قدم در این راه طاقت فرسا می گذارند؛ اگر بخت با آنها یار باشد شاید بتوانند بعد از صرف چندین ماه پذیرش طرح خود را اخذ کنند و تازه با پذیرش طرح خود با مشکلات بزرگتری روبرو می شوند، پژوهشگرانی که به هیچ وجه حاضر به توافق با دلالان نباشند احتمال اینکه از طرح آنها کپی برداری شود و سر از مراکز و یا ارگانهای دیگر در آورد بسیار زیاد است.

نامهربانی با پژوهشگران

بنده طرحی به یک مرکز پژوهشی ارائه کردم و با پیگیریهای روزانه خود توانستم بعد از ۹ ماه تأیید کارشناسی را اخذ کنم و به مدت ۶ ماه در انتظار نوبت دستور کار جلسه کمیته پژوهشی گذاردم و طرح دومی که به این مرکز ارائه کردم بعد از ۲ سال پیگیری مداوم و اخذ تأیید نظر چهار کارشناس این مرکز(تمامی کارشناسان ارجایی ) نهایتاً در جلسه کمیته پژوهشی به فرصتی مناسب موکول گردید و یک ماه بعد از اعلام نظر کمیته متوجه شدم که طرح بنده یک سال قبل از طرف آن شرکت به عنوان یک فرصت سرمایه گذاری در کتابچه فرصت های سرمایه گذاری شهرستان آورده شده است. موارد برخورد این چنینی با پژوهشگران در کشور بسیار است. در مرکز پژوهشی شرکت سنگ آهن مرکزی ایران شاید کمتر از تعداد انگشتان دست طرح هایی قبلاً مورد پذیرش قرار گرفته است که توانسته برای این شرکت کاربردی باشد، حتی در بین هزاران طرحی که پذیرش شده دستاورد آن یک ثبت اختراع هم نبوده است.
افق کویر: آیا طرح های شما تاکنون تجاری سازی شده و یا در راه تجاری سازی آن حرکتی کرده اید؟
بله، اختراع اولم در حال تجاری سازی است و تا چند ماه آینده به بهره برداری می رسد. در مسیر تجاری سازی آن با مشکلات زیادی روبرو شدم؛ هم اکنون جا دارد از تمام حمایت های مادی و معنوی پدر و مادرم تشکر کنم.
افق کویر:صحبت پایانی؟
متأسفانه شهرستان بافق زیر ساخت های لازم جهت سرمایه گذاری و توسعه صنعتی ندارد و مسئولینی که می توانند تأثیر بسزایی در تحقق این امر داشته باشند به وظیفه خود بطور جدی عمل نمی کنند، نماینده مجلسی که از میان وظایفی که دارد تنها به وضع قوانین بسنده می کند نمی توان انتظار داشت در شهر و حوزه انتخابیه وی شاهد توسعه اقتصادی و صنعتی باشیم؛ البته جای دارد از مسئولین مردمی همچون جناب آقای مهندس زاده رحمانی فرماندار محترم، امام جمعه معزز، دکتر رحیمی ، مدیرعامل محترم سنگ آهن، اعضای محترم شورای شهر ، جناب آقای مهندس نوروزاده شهردار و جناب آقای مهندس برزگری مسئول واحد عمرانی شهرداری که تمام تلاش خود را جهت آبادانی، توسعه اقتصادی و حمایت از سرمایه گذاران به کار می برند تشکر و قدردانی کنم و در پایان از جناب آقای دکتر تشکری مسئول هفته نامه افق کویر و شما خبرنگار محترم که این وقت را به بنده دادید سپاس گزاری می‌کنم.

حدیث عباسی

ارسال یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ممکن است دوست داشته باشید

هزار وصدوسی و پنجمین(۱۱۳۵) شماره از هفته نامه افق کویر منتشر شد:

اما و اگرهای بخشداری بافق/ تفاوت های دو